نمای کرتین وال

کرتین وال

آشنایی با سیستم کرتین وال

معرفی کرتین وال

سیستم های کرتین وال (Curtainwall) سیستم های پوششی غیر ساختاری برای دیوارهای خارجی ساختمان ها هستند. آنها معمولاً با ساختمان های بزرگ و چند طبقه در ارتباط می باشند. کرتین وال، فضای داخلی را از قسمت بیرونی جدا می کند، اما فقط وزن خود و بارهای تحمیل شده بر آنها (مانند بارهای باد ، بارهای لرزه ای و غیره) را که آنها به ساختار اولیه ساختمان برگردانده اند، پشتیبانی می کند. این برخلاف بسیاری از اشکال ساخت و سازهای سنتی است که در آن دیوارهای خارجی یک بخش اساسی از ساختار اولیه ساختمان است.

به طور معمول سیستم های کرتین وال از یک قاب آلومینیومی سبک تشکیل شده اند که روی آن می توان پانل های تزئینی لعابی یا مات را نصب کرد.

 

تاریخچه کرتین وال

در گذشته، ساختمان برای حمل بار مرده ی سقف و سایر ویژگی ها به دیوارهای بیرونی متکی بود. ستون های محکم تر با ظرفیت تحمل بار بیشتر، سیستم های پشتیبانی ساختمان را تشکیل می دادند زیرا فولاد و بتن مسلح به عنوان مواد استاندارد در صنعت تبدیل شده بودند. با توجه به اینکه دیگر وجود دیوارها برای پشتیبانی از سازه اولیه لازم نمی باشد، سازندگان شروع به استفاده از مواد دیگری به جز کارهای سنگی سنتی کردند. استفاده از شیشه در نمای بیرونی رواج پیدا کرد تا حضور کرتین وال در نماها آغاز شود. سیستم های کرتین وال در قرن نوزدهم با توسعه تابلوهای شیشه ای بزرگ ظهور یافت و از دهه 1930 هنگامی که آلومینیوم برای اولین بار به عنوان ماده ساختمانی در دسترس قرار گرفت، متداول تر شد.

پیشنهاد مطلب: پروژه اجرای نمای کرتین وال و نمای کامپوزیت نمایندگی فولکس واگن در ایران

 

چوب برای اولین بار به عنوان جزء سفت و سخت کرتین وال در قرن 18ام در زمان امپراتوری عثمانی مورد استفاده قرار گرفت. فریم های آلومینیوم پس از انقلاب صنعتی غرب معرفی شدند. مهندس و معمار انگلیسی، پیتر الیس، اوریل چمبرز و خیابان کوک 16 را که هر دو در لیورپول انگلیس واقع شده بودند، طراحی کرد. این دو ساختمان، اولین ساختمان هایی بودند که دارای کرتین وال با فریم های فلزی بودند.

تقریباً مانند تحولات فناوری شیشه اتومبیل هیوستون، نوع ابزاری که برای قرارگیری و نگه داشتن پانل های شیشه ای در محل در نمای کرتین وال استفاده می شدند، به مرور زمان تکامل یافته اند. ابتدا از قلاب های فولادی با ترکیبات آزبست یا فایبرگلاس برای اتصال شیشه صفحه استفاده شده است.

در ایالات متحده آمریکا، ساختمان شرکت لباس و پوشاک بولی توسط لوئیز کرتیس در سال 1909 در میسوری طراحی و ساخته شد که از کرتین وال با لعاب سنتی استفاده شده است. در سال 1918، معمار ویلیس پولک ساختمان هالیدی در سان فرانسیسکو را ساخت، که به دلیل طراحی کرتین وال شیشه ای شناور مشهور شده است. اولین ساختمان در نیویورک که دارای نمای کرتین وال بود، خانه اهرم در Midtown Manhattan بود که در سال 1952 توسط شرکت طراحی Skidmore ، Owings و Merrill ساخته شد.

پیشنهاد مطلب : چسب سیلیکون و نمای کرتین وال و چگونگی استفاده از انواع چسب ها

 

آنها امروزه با جنبش مدرنیستی و به ویژه با سبک بین الملل که در اواسط قرن بیستم محبوبیت زیادی پیدا کرده اند، ارتباط نزدیکی دارند. این متریال شکلی مدرن و عاری از تریینات بود که با تکرار واحدها و استفاده گسترده از شیشه نمایان می شد. این سبکی است که هنوز هم در ساختمان های بلند در شهرهای سراسر جهان مورد استفاده ی گسترده قرار میگیرد.

 

انواع پنل های کرتین وال

طیف گسترده ای از پانل های تزئینی ممکن برای سیستم های کرتین وال وجود داشته باشد، از جمله:

·        شیشه شفاف با دید

·        شیشه اسپندرال (بدون دید)

·        آلومینیوم یا فلزات دیگر

·        روکش سنگی یا آجری

·        تراکوتا

·        پلاستیک تقویت شده با فیبر (FRP)

·        لوور یا منافذ

 

سیستم کرتین وال یک سیستم لنگرگاه غیر سازه ای است که در آن عناصر بار عمودی و افقی، بارهای تحمیل شده از نما را به سازه منتقل می کند. به عنوان یک پوشش غیر سازه ای بیرونی ساختمان، می توان از یک ماده سبک ساخته شده که دارای تمام عملکردهای دیواره های بیرونی است استفاده کرد.

اما این سیستم بر عناصر ساختاری ساختمان تاثیر نمی گذارد. اعضای قاب بندی شیشه ها معمولاً از مواد سبک ساخته شده با الزامات طراحی و  با توجه به تنش بارگیری، محافظت از باد، ابعاد مدولار نما و مقررات ایمنی فعلی ساخته می شوند.

ساختار شبکیه کرتین وال با تمام عناصر روکش فلزی که به طور کلی مونتاژ می شوند از خارج صورت می گیرد. در انتهای نصب، ساختار شبکیه نامرئی است و در داخل نما قرار می گیرد.

 

انواع سیستم کرتین وال

انواع مختلفی از سیستم کرتین وال وجود دارد که رایج ترین آنها عبارتند از:

 

سیستم فریم لس یو چنل(U-channel)

این نوع از سیستم بسیار سبک بوده و مقرون به صرفه است. از نظر فنی و ساختاری، اجرای آن در ساختمان هایی که دارای ارتفاع زیادی می باشند، توصیه نمی شود.

 

سیستم فریم دار(Step unit)

این نوع سیستم در نمای کرتین وال دارای استحکام زیاد و مورد اطمینان می باشد. در این روش شیشه ها در کارخانه تولید می شوند و روی فریم هایی از جنس آلومینیوم نصب می شوند و با پنل های آماده در مکان پروژه بر روی مدول هایی دارای لامل های عمودی و افقی نصب میشوند، این موضوع موجب می شود که اجرای نما با سرعت بیشتری انجام شود.

 

سیستم نمای کرتین وال درپوش دار فیس کپ(FACE CAP)

در سیستم نمای کرتین وال درپوش دار، شیشه ها به طور مستقیم بر روی لامل ها قرار می گیرند و درپوش های نگه دارنده ی آن را بر روی لامل ها تثبیت میکنند. علاوه بر این لاستیک های EPDM موجود، شیشه ها را در مکان اتصال آب بندی و هوابندی میکند. این سیستم دارای امکان نصب درپوش های نگه دارنده متنوع بر روی آن می باشد.

 

پنجره کرتین وال

نمای کرتین وال به دلیل شیشه های سرتاسری آن دارای پنجره های بسیاری است. پنجره کرتین وال از جنس شیشه های دو جداره و سه جداره با ترکیب های رنگی متنوع و سکوریت یا لمینت می باشد و موجب به وجود آمدن فضایی ایده آل توسط کنترل رنگ و نور و نفوذ روشنایی به داخل می شود. همچنین با توجه به رفلکس بودن نوع شیشه های انتخابی در طول روز این پنجره ها در زمینه ی رویت فضای داخلی مشکلی ایجاد نمی کند.

.